DAİR-e

Aşık sevdiğinin bir yanından; bir güzelliğinden yakalar ve ona tutulur. Sonra hayalinde bir Maşuk yaratır. Ve o hayale Aşık olur. O hayali hayran olacağı her güzellikle vasfeder. Sonunda hayale hayran olur.

Maşuk hayali maşukun her özelliğini taşımadığı için Aşık hayalle gerçek arasındaki çizgiden geçemez. Hayali sevgili ne kadar güzel ne kadar hoş vasıflara sahipse gerçeği onun kadar hayranlık verici değildir. Ve gerçek hayalinin özelliklerini duyduğunda öyle şaşırır ki sanki ‘ben bu kadar güzel değilim’ der.

Aşıkın gözünde AŞK gözlüğü vardır. O baktığında tohumu meyve vermiş bir ağaç, tuğla ve kumu muhteşem bir saray gibi görür. Maşuk hak etmediğini düşündüğü güzellikleri göremese de Aşık hayalinde maşukun sanki geleceğini görür, ve ona o haliyle aşıktır. Maşuk AŞK gözlüğünden bakamadığı için bütün küçük sorunları önünde yükselen dağlar gibi görür..

Bülbül gülün kokusuna rengine dikenine her şeyine hayrandır. Gül ise kendisinin bu kadar güzel olduğunun farkında değildir. Gülün bütün gördüğü bülbül ve dinlediği AŞK nağmeleridir.

Aşıktan önce nefs vardı. Aşık olmadan nefs ön plandaydı. Önceleri sevmek vardı. Kişi kendini seviyordu. Başkalarını sevmeden önce kendini sevmeyi öğrendi. Kişinin kendine olan sevgisi büyüdükçe kibir ortaya çıktı.

Nefs benlik duygusudur. Ziyadesiyle bencilliktir. Aşkın içinde her zaman bu kibir vardır. “aşkım” derken bu tamamen ortaya çıkar. Ve Aşık kemale erene kadar “aşkım” demekten vazgeçmez. Ama Aşkın içindeki nefs kavramlarında ötesinde bir yerdedir. “aşkımız dediğinde bile nefs kendine pay çıkarır. Halbuki AŞK ne aşıkındır ne de maşukun AŞK Allah’ındır, Allah’tandır. Aşktan aşıkın payına düşen  sadece sevgilinin hayalidir ki gerçek cimside Allah’a aittir. Aşıka yalnızca “maşukum” demek düşer. Yinede ona ait olan maşukun kendisi değil aynadaki görüntüsüdür.

Ey AŞK yolunda ilerleyen yolcu bil ki yoluna çıkan bütün bahçeler bütün çiçekler elini uzattığında dokunabilecek kadar yaklaşsan da senin değildir. Senin olan gül sadece rüyanda gördüğündür. Toprakta AŞK gülüne sevdalıdır. Fakat ona hiç dokunamaz. Ona ait değildir. Gül toprakta biter ama gölgesinden başka bir şeye sahip olamaz.

                                                       Sırlara vakıf olasın…

Aşk içinde her türlü duyguyu ki; zıttıyla var olan duygularda mevcuttur, barındıran birleştiren öyle bir şeydir ki parçalardan ziyade bir bütündür. Bu bütün AŞK tır.  AŞK hem madde hem de mânâ hem maddeden de mânâ dan da yüksek bir şeydir. Onu tanımlamaya ne cevherler ne de ruhlar kâfidir. AŞK; Maksadların Maksadı olan Nur’un gizli, beklide en gizli en güzel isimlerinden biridir. O, AŞK’ dır ve kendisinden insanlara nurlar dağıtarak AŞK a ulaştırır.

bu daire içinde AŞK var...

"insaf hemin ola mahabbet

  bu dairedir makam-ı AŞK" (2931)

  herkesin akıllı olduğu bu dünyada ben akıllı olmak istemiyorum

ben "deli" olmayı seçtim.

"Ya Rab belayı Aşk ile kıl aşina beni

  Bir dem belayı Aşk tan etme cüda beni" (1085)

* Aşıkı aşık yapan maşuktur. fakat AŞK öyle bir şeydirki;

Aşık maşukunu kaybetsede veya maşuk yok olsada AŞK tan bir şey kaybolmaz veya AŞK yok olmaz. Aşık AŞK dairesi içinde kalmaya devam edecektir.

* Aşıkı bu AŞK dairesi içine çeken maşuk, dairenin dışına çıksa bile Aşık bu daire içinde yanmaya ve feleğin çemberinde dönmeye, Allah ta ona belaları sunmaya devam edecektir.

* Aşkı hiçbir olay bitiremez. Aşktan vazgeçilemez. iyi yönleri yaşanılır hale getirirki hatta daha çok sevdirir. kötü yönleri yıkıcıdır. Aşıkı yıpratır ama yıldıramaz. vazgeçmek sözkonusu olamaz.

"İmdad kıup inayet-i Hak

  Kıldı anı maksadınamülhak" (2927)

* Her konuda olduğu gibi bu konudada maksad önemli. niyazlar maksadın hasıl olması yönündedir. bu dairenin maksadı Aşıkları bu dairenin etrafında toplamak. sonrada onları bir süzgeç misali dairenin içine çekmektir. gerçek aşıklar Aşk dairesi içine girecektir yalancı aşıklar ayıklanacaktır. Aşk esrarını çözenler duman olup anahtar deliğinden süzülecektir. süzgeçin dışında kalanlar ise kezbanlardır ancak. onlar yalandan aşıktırlar. ve Aşkın esrarını çözemedikleri için ancak Aşkın kapısında beklemeye layıktırlar. anahtar deliğinden geçemezler. " Sadık Aşıklar " ki Aşkın kapısının anahtar deliğinden içeri süzülüp AŞK dairesine geçerler.

* Maksad maşuk değildir. dairenin içine çeken maşuku dairenin dışına iterek hakiki maksada ulaşmaktır. hakiki maksadda AŞK ın kendisidir. maksad kabe değil kabenin sahibidir gibi. çünkü aşıkın maksada ulaşmayı istemesi gibi. nasılki Aşık maşuku değil AŞK ı ister AŞK ta maşuku değil  Aşıkı ister.

"Oldukça ben götürme beledan iradetim

  Ben isterem belayı çü ister bela beni" (1087)

                        Maksad hasıl olur İnşallah...